Chorągiew Zamku w Zawieprzycach Atanazego Miączyńskiego

Herbu Suchekomnaty

Najbliższe wydarzenia

15 Gru 2017
06:00PM -
Zebranie Chorągwi
22 Gru 2017
06:00PM -
Zebranie Chorągwi
29 Gru 2017
06:00PM -
Zebranie Chorągwi
05 Sty 2018
06:00PM -
Zebranie Chorągwi
12 Sty 2018
06:00PM -
Zebranie Chorągwi
19 Sty 2018
06:00PM -
Zebranie Chorągwi
26 Sty 2018
06:00PM -
Zebranie Chorągwi


Patron

Patron

178px Atanazy Miaczynski

Atanazy Walenty Miączyński herbu Suchekomnaty (1639 – 1723), podskarbi nadworny koronny, wojewoda wołyński i pułkownik, należał nie tylko do najwybitniejszych oficerów Jana III Sobieskiego, lecz także do jego długoletnich, wypróbowanych przyjaciół. Zaprzyjaźniony w młodości z Janem Sobieskim, przebywał wiele u jego boku, pielęgnował go w chorobie we wrześniu 1667 r., a następnie odbył z nim kampanię podhajecką. Energia i operatywność Miączyńskiego na polach bitewnych, zwłaszcza w utarczkach z Tatarami i Turkami do dziś wprawiają w podziw. W czasie ponad 40. letniej służby wojskowej zdobył on ogromne doświadczenie bojowe, nieustannie dowodząc (przeważnie lżejszą) jazdą. Okazał się niezastąpiony jako dowódca straży przedniej, prowadząc zwiad i kierując ubezpieczeniem armii oraz pościgiem za rozbitym wrogiem. Lista stoczonych przezeń batalii jest tak liczna, że przypomnimy tu tylko niektóre, jak np. słynną wyprawę Sobieskiego przeciw czambułom tatarskim (1672), bitwę chocimską (1673), pościg za niedobitkami tureckimi w stronę Kamieńca i zadanie im dużych strat. W lutym 1676 r. uczestniczył w koronacji Jana III (który, oficjalnie określając go jako „wiernego przyjaciela naszego domu”, wynagrodził mu zasługi starostwami łosickim i łuckim).

Szczególnie chlubnie zapisał się w wyprawie wiedeńskiej, na która ruszył na czele pułku, złożonego z trzech chorągwi pancernych (własnej i braci) oraz własnego oddziału dragonii. Nie odstępował króla, śpiąc z nim w jednej izbie i namiocie. Brawurowo prowadził pościg za cofającą się armią turecką, gromiąc wroga i biorąc wielu jeńców (według relacji Mikołaja Dyakowskiego Miączyński z pułkiem dwutysięcznym „tak dojeżdżali Turków..., że im aż ręce ustawali od rąbania nieprzyjaciela”). W bitwie (pierwszej) pod Parkanami osłaniał Jana III, gdy ten znalazł się w bezpośrednim niebezpieczeństwie. Uczestniczył w wyprawie bukowińskiej hetmana Jabłonowskiego (1685), a także dwukrotnie (1686, 1691) ruszył z królem w głąb Mołdawii. Później często towarzyszył monarsze, zwłaszcza podczas jego pobytów we Lwowie; gościł też parę królewską w swym dworku na Przedmieściu Halickim. Obecny był przy śmierci Jana III. Ogromnie lubiany przez zmarłego króla, zyskał sobie także sympatię Augusta II, któremu służył wiernie. Stał się człowiekiem bogatym: ze średniego szlachetki awansował na magnata, rezydującego we wspaniałym zamku w Maciejowie.


120px POL COA Suchekomnaty.svg

 

Suchekomnaty (Gołekownaty, Komnaty, Kownaty, Suche Komnaty, Suchekownaty) – polski herb szlachecki.

 

Opis herbu

 

W polu czerwonym róg myśliwski czarny w pas o dwóch strefach, ustniku i wylocie złotych, z takimże sznurem zwiniętym, na którym krzyż złoty. W klejnocie, nad hełmem w koronie trzy pióra strusie.

 

Teodor Chrząński w Tablicach odmian herbowych podaje odmianę z podkową srebrną pod rogiem.

 

Powstanie tego herbu datuje się od 1241 do 1243 roku. Najstarszy zapis sądowy pochodzi z roku 1416.

 

Nie są znane pieczęcie średniowieczne z tym herbem.

 

Legenda herbowa:

 

Według legend rycerz z rodu trzech trąb jako hetman księcia Mazowieckiego przyjąć miał zasłużonego w walce z Prusami męża do swojego herbu, ale dał mu tylko jedną trąbę i krzyż.

 

Herbowni:

 

Bejner, Beyner, Białostocki, Bogdanowicz, Bogdański, Błeszyński, Bogorski, Bogurski, Brucki-Stempkowski, Buchorn, Chrzanowski, Danowski, Dąbnicki, Dąbrowski, Drabowicz, Dramiński, Dramnicki, Drąbiński, Dylik, Gęsicki, Głębocki, Grocholski, Grodzanowski, Gutowski, Hamszej, Homszej, Horodelski, Jabłoński, Kaczyński, Kanka, Kaznowski, Kilowski, Klimaszewski, Komnacki, Kordzikowski, Kosiński, Kossowski, Kotowicz-Obłoczyński, Kownacki, Kozieradzki, Lewański, Lipiński, Łomiński, Łomnicki, Martynowicz, Miączyński, Milanowski, Miłanowski, Niewodowski, Nikłasz, Obłaczyński, Obłoczymski, Obłoczyński, Obrycki, Owłoczyński, Owłuczyński, Pawłowicz, Pęczkowski, Pieńkowski, Pietraszewski, Pinkowski, Ropelewski, Ropelowski, Rusanowski, Russanowski, Rydzewski, Rytel, Ryttel, Rzepnicki, Rzepny, Sabatowski, Sawicki, Sędzinko, Skalski, Skawski, Slendziński, Słowikowski, Smidowicz, Snitko, Sopota, Soroka, Soroko, Stanisławowicz, Stejmowski, Stempkowski, Stępkowski, Stępokowski, Suchekomnacki, Ślendziński, Terlikowski, Tłoczyński, Toczikowski, Toczkowski, Trenczyński, Tuczkowski, Uhrowiecki, Uhrowski, Urowiecki, Wajdyłło, Wojdyłło, Wojdyło, Zakrzewski, Żarowski, Żyła.